Desta noite apenas lembro os soños. Só o último. Durmín, coma sempre, xenial e espertei cedo. Apuntei catro cousiñas e volvinme deitar e algo cheguei a adormecer de novo, con soños pequeniños. Si me pasou unha cousa que non é habitual e que creo que só me pasou outro par de veces: recoller outro soño, ou algunha escena ou anécdota puntual que tiven tempo atrás noutro soño, e avanzar a partir de aí. Vou comezar, como comezan os grandes, polo medio da historia. Tempo atrás soñei cun gato guapísimo (o noso) que estaba subido no alto dun edificio dos que antes nos 70 eran novos e agora son retro-vellos. Eu ía coa cámara e apeteceume moitísimo facerlle unha foto pero era un lugar de uso privado, coma un hospital ou pensión de xeriatría. Entón metinme como puiden, disimulando, iso que a mochila da Nikon facía que mirasen aínda ben para min. Conseguín subir ao 9º andar, cruceino enteiro e saín polas escaleiras de emerxencia porque era onde mellor podería coller a foto do gatiño. Asomei...