Soños 22-11-2016 (Concertos)

1-(Foi o soño máis longo e do que case me esquezo, e si, tal e como indicaba a opción 3 da pizarra, sobre Concertos!) Era un concerto dun rapaz multiinstrumentista que fisicamente se parecía moito a Yonlu pero máis rockeiro, con pendentes e roupa de coiro, con orixes en Meira pero que tiveran que marchar fóra (non sei exactamente a onde), no que incluso o pai cantaba, e que tivo algún fallo de son. O rapaz semellaba ter definida claramente a súa homosexualidade, e ser a través da música un defensor, xa que no concerto abundaban rapaces de entre 14 e 18 anos, vestidos de rockeiros, collidos da man, bicándose... etc. O concerto era espectacular, facíase en varios sitios arredor da igrexa. Comezaba na praza do convento, co seu posto no centro da praza e proxeccións xigantes sobre a cara traseira lateral alta da igrexa (a do campanario). As proxeccións eran impresionantes, en 3D xeniais. Logo de bastante concerto, pasaba a unha fase de cancións máis paradas onde se poñía na praza pequena do claustro, na parte de atrás da casa parroquial, para rematar de xeito multitudinario na praza fronte á igrexa. Moita xente quedaba na parte de atrás vendo as proxeccións, tirada polo chan case toda, abrazada, porque as letras falaban moito de quererse.

Cousiñas que lembro puntuais:

-Todos os baixos arredor dos cabanóns eran, como antigamente, hostais/casas de comidas/tendas.

-Había algún fallo de son (suponse que polo traslado dun concerto en 3 zonas diferentes) pero as proxeccións deixaban a todo o mundo abraiado.

-Cantaba case todo en galego e algo en inglés.

2-Foi destes soños que sabes que van cara algo concreto pero que ao mesmo tempo queres que todo quede no aire, como case ver caras concretas de xente que coñeces pero que ao espertar se borran e non recoñeces. O principal era que viñan moitos amigos de fóra e eu ensináballes Meira. Algún tiña especialmente interese pola Igrexa e o mosteiro, outros polo Pedregal e o río. A xornada remataba con unha boa comida.

3-Horrible. Vin unha rapaza esvarar e darse un golpe na cabeza até quedar como inconsciente e todos a intentar reanimala até que espertou e a levaron para Urxencias. Soubemos que sobreviviu pero ninguén a coñecía.

4-Un puro onirismo fantástico (de fantasía, non de ser xenial). Ía de paseo para atoparme coa xente e todo era deforme, como si se fose derretendo: os sitios, as caras e corpos de quen me atopaba... apuraba o paso para chegar a algún sitio onde ver a xente normal e non me conseguía evadir até espertar, fixádevos, cun accidente entre unha rapaza que ía en bici e que rebenta un coche no que ían 4 persoas, e a rapaza foxe escandalizada na bici.

5-Subía á Serra e era unha Serra xa totalmente descoñecida para min, eu que corrín tanto por ela. (razón esta pola que penso que se cadra o soño me está dicindo que volva a correr).