 |
| Atrás están xogando ao xadrez |
Paterson de Jim Jarmusch é unha peli
bastante boa. Salvo con cousas moi evidentes, eu son un crítico
soft, polo que nunca vou dicir é mala ou regular. Onte vina e durmín
e soñei moi ben. Durmín moi ben despois de que as dúas noites
pasadas me enfeixaran nun estado onírico moi duro e que non é
habitual en min. Espertei con antollo: ir cear ao Forno, enchernos
cun bo tajín e cuscús e que Suso Carreira nos debuxe na mesa e nos
faga uns trucos de maxia.
Paterson dá conta da semana de vida
dun chofer de autobús que quere ser poeta ─esta é a recensión da
película, se queredes podedes seguir lendo pero non me culpedes─.
O chofer de autobús vai sempre á noite sacar o can a pasear e tomar
unha caña mentres fala co dono. Ese bar é coma o Jazz&Beer,
unha copia do Jazz&Beer e con toques do Fuco Lois. Pósters e
recortes de prensa de concertos, xadrez de Miki na esquina da barra e
outros xogando ao xadrez nunha mesa ou a parella que sempre discute
(ía poñer “reñer” pero o OpenOffice sulíñama porque non a
admite a RAE, malia que como indicou o doutor amigo de Ferreiravella
casado en Meira e que aínda temos un Salgado en común, Benigno,
reñer pode vir dunha regularización do latín vulgar de ringere
(gruñir) polo que non estaría
incorrecta, e incluso sei que hai por aí certa raíz indoeuropea
*reng-).
O
rapaz, que tamén se chama Paterson, vaia xogo, está sendo poeta e
intentando ser convencido pola rapaza para que publique. Poetas somos
todxs. Pero a min Jarmusch non mo conseguiu meter. Coma cos truquiños
de neno dos soños da rapaza: ela cóntalle que soñou que ían ter
fillos xemelgos e el desde aí non para de ver xemelgos en todos
lados, e en planos e escenas sen delicadeza. Pasamos unha semana con
el, a película é unha semana día a día. Sen máis. Coma
unha escena violenta que hai un pouco sen sentido, desubicada, que me lembrou
ao “amor vainos acabar fendendo” do Leo seguindo aos Joy Division
e pouco máis.
Remata co Nagase Masatoshi (o de
Mystery Train tamén con Jarmusch) que lle solta o de “condutor de
autobús en Paterson... iso é moi poético”.
Se xa a vistes pasade de volvela a ver, pero se non a vistes aínda, védea, e despois falamos, poetas.
Puntuación: 2 Estrellas (para ti, mentres eu me tomo a 1906)
Comentarios
Publicar un comentario