Paterson de Jim Jarmusch

Atrás están xogando ao xadrez

Paterson de Jim Jarmusch é unha peli bastante boa. Salvo con cousas moi evidentes, eu son un crítico soft, polo que nunca vou dicir é mala ou regular. Onte vina e durmín e soñei moi ben. Durmín moi ben despois de que as dúas noites pasadas me enfeixaran nun estado onírico moi duro e que non é habitual en min. Espertei con antollo: ir cear ao Forno, enchernos cun bo tajín e cuscús e que Suso Carreira nos debuxe na mesa e nos faga uns trucos de maxia.

Paterson dá conta da semana de vida dun chofer de autobús que quere ser poeta ─esta é a recensión da película, se queredes podedes seguir lendo pero non me culpedes─. O chofer de autobús vai sempre á noite sacar o can a pasear e tomar unha caña mentres fala co dono. Ese bar é coma o Jazz&Beer, unha copia do Jazz&Beer e con toques do Fuco Lois. Pósters e recortes de prensa de concertos, xadrez de Miki na esquina da barra e outros xogando ao xadrez nunha mesa ou a parella que sempre discute (ía poñer “reñer” pero o OpenOffice sulíñama porque non a admite a RAE, malia que como indicou o doutor amigo de Ferreiravella casado en Meira e que aínda temos un Salgado en común, Benigno, reñer pode vir dunha regularización do latín vulgar de ringere (gruñir) polo que non estaría incorrecta, e incluso sei que hai por aí certa raíz indoeuropea *reng-).

O rapaz, que tamén se chama Paterson, vaia xogo, está sendo poeta e intentando ser convencido pola rapaza para que publique. Poetas somos todxs. Pero a min Jarmusch non mo conseguiu meter. Coma cos truquiños de neno dos soños da rapaza: ela cóntalle que soñou que ían ter fillos xemelgos e el desde aí non para de ver xemelgos en todos lados, e en planos e escenas sen delicadeza. Pasamos unha semana con el, a película é unha semana día a día. Sen máis. Coma unha escena violenta que hai un pouco sen sentido, desubicada, que me lembrou ao “amor vainos acabar fendendo” do Leo seguindo aos Joy Division e pouco máis.

Remata co Nagase Masatoshi (o de Mystery Train tamén con Jarmusch) que lle solta o de “condutor de autobús en Paterson... iso é moi poético”.

Se xa a vistes pasade de volvela a ver, pero se non a vistes aínda, védea, e despois falamos, poetas.

Puntuación: 2 Estrellas (para ti, mentres eu me tomo a 1906)