4:55 e só quería aguacate

Onte soñei con un San Xoán de hai 30 anos no que un home viña ao bar pedindo un “remedio”, desas combinacións de bebidas fortes que quen emigraba a Alemaña ou Suíza coñecía e importaba para o país. Non se levaba moito, só polos de sempre, pero lembrei beberaxes que daquela había e que hoxe deitarían a calquera. Non destas cousas doces, facilonas e comerciais de agora coma o Thunder Bitch, Fireball ou o Jägermeister. O amecido que lle metín polo medio ao soño foi que na Flor había unha máquina para facelos (si, como das que hai agora de Thunder... de Jäger...). O home marchou totalmente aliviado así que os licores foron bos.

O segundo soño foi sobre queixo, entendo que porque me tarda un pouco xa que esta semana non tiven dos que prestan, e había unha xuntanza para degustar que estaba moi ben. Facía falta algún elemento para indicalos, que a xente soubese cal era cal, falase deles, degustase, e non nos lembráramos de traer iso. Fun cara a parte de atrás e empecei a buscar coma un tolo en papeis, chinchetas ou palillos para poñerlle e, cando din co bote, todo me empezou a saltar á cara, ao peito, aos brazos e a picarme moito. Sei que o da culpa deste soño, ou polo menos do argumento para o final, foi algún tipo de insecto porque efectivamente conseguiu case-espertarme. Eran as 5 da mañá (seino porque anotei no Iphone o argumento dos soños por se me apetecía estiralos hoxe), rasqueime un pouco, e media volta que aínda me quedaban case dúas horas de sono. Por catro = oito que me quedan agora.

Agora apeteceume aguacate, unteino ben no que me quedaba de coda de pan e decidín meterlle uns cortes da peituga de pavo que fixen á brasa de mediodía. O coitelo estaba de untar o aguacate e gustoume moito esa combinación do avermellado marrón do pavo co verde suave. Si, ese mesmo avermellado-marrón-verde que vexo agora ao atardecer e que me fixo lembrarme dos soños e poñerme a escribir isto, cando o único que quería era o aguacate.

*Menos mal que anoto os soños.