Á casa

Non sei se teño máis sede esta mañá pola leve resaca ou polo exceso de bicos no soño que me envolveu toda a noite. Onte A Coruña pareceume un pouco o París de Balzac, “unha leira inmensa abaneada por unha tempestade de intereses baixo a que se arremuíña unha ceifa de homes que a morte sega máis a miúdo que xalundes e que sempre volven agromar igual de mestos; cos rostros retortos, desfigurados, revendo por todos os poros o espírito, os desexos, os velenos que preñan os seus cerebros”. Incluso un rapaz duns 10 anos me pediu máis galletas en galego. Vinlle xestos doces untándoas co tomate e cortando a mozzarella.

Hoxe enredei de máis na ducha con boa música e auga fría, algo bastante inaudito en min. A boa música. A auga fría, malia que é moi raro, algunha vez si. Hai algún raio de sol entre nubacholos enriba da serra e a miña máxima preocupación é que farei de comer estes días polas festas que non celebramos. Hoxe dáme igual, mañá espero non ter moita fame despois dos vermús e por San Roque pois igual unhas boas costeletas ou un entrecosto para homenaxearnos. Merda, entrecosto imos cear hoxe. Bah, de aquí ao 16, con dúas noites polo medio nas que espero verte xa seguro que se me esqueceu. Van ser unhas noites nas que, coma antes, tratarei de empezar coma unha personaxe de Kaurismaki, bebendo estritamente cervexa, e acabarei coma el, mandando bicos coas mans e unha mazadura nunha perna de facer o fato nos coches eléctricos.

Acábome de lembrar que teño que fregar toda a cacharrada de onte e deume un baixón tremendo. Por riba pícame moito a orella esquerda, o ombreiro esquerdo, o cóbado esquerdo e o xeonllo esquerdo. Durmín sobre da dereita e o mosquito tiña fame. Pensei en deixar todo para fregar despois de xantar pero o que máis me apetecía era chamar a Miki para tomar unhas cañas, xogar uns xadreces e comer algo no Cotá. Tamén se apuntan Patillas e Fernando. Patillas xadrez non, poñerá a música e cambiaremos un libro. Fernando estará con Patillas. Agora si que a liei. Que libro lle levo a Patillas? Algo de Ten Years After con ben watios, vou fregar e xa se me ocorrerá. “I'm going home”.